Debora Bicqué, Maiken Van Lierde, Beatrijs Van Lierde, Jori Van Damme, Eveline Vandeputte
Samen hebben we gekeken naar de film “District 9” die we kunnen plaatsen onder het genre sciencefiction. Hieronder volgt een opsomming van de kenmerken die we uit de film hebben kunnen afleiden.
Algemeen kunnen we stellen dat men in een sciencefiction film iets onnatuurlijks gaat weergeven maardat in onze ogen wel realistisch overkomt. In deze film toonde men buitenaardse wezens of ‘prawns’ (ook wel ‘garnalen’ genoemd) die op onze wereld waren geland. Omdat de mensen niet met de wezens overweg konden, brachten ze hen onder in een soort van concentratiekamp. We kunnen hier dus spreken van een conflict waarbij de ‘prawns’ worden onderdrukt door de mensen die zich aangevallen voelen in hun wereld. Ook dit is een typisch kenmerk van een sciencefiction film.
De meeste sciencefiction films tonen ons situaties die in de (nabije) toekomst kunnen gebeuren. Vaak gaat het over aliens die de aarde willen veroveren. In ‘District 9’ willen ze echter onze wereld verlaten.
Tijdens de film kregen we vaak hoogtechnologische snufjes te zien. We spreken dan over grote onderzoeksmachines, supergeweren, zwevende computerschermen, ruimteschepen en hun alternatieve besturingselementen etc. Veel van deze elementen zijn tot stand gekomen door gebruik van special effects . Ook het uiteenspatten van mensen, explosies e.d. zijn digitaal tot stand gekomen.
Dit zijn dus belangrijke rode draden doorheen de sciencefiction film.
Er werd vaak gebruik gemaakt van nieuwsflitsen. Dit maakt het hele gebeuren erg dramatisch. Voor ons komt dit als zeer realistisch over. Bij “District 9” wordt dit versterkt door de getuigenissen van de wetenschappers, ouders, collega’s van het hoofdpersonage Wikus Van De Merwe ….
Het viel ons op dat de ‘prawns’ een taal spreken die ons onbekend is. Dit is ook een gegeven bij de meeste sciencefiction films. Gelukkig voor ons werd deze dan wel ondertiteld. Bij andere films gebeurt het dat er een vorm van decoderen aanwezig is om elkaar te begrijpen. Denk bijvoorbeeld aan vertaalcomputers.
‘Moord’ en ‘uitmoorden’ is ons ook opgevallen tijdens de film. Hoofden die afgeschoten worden, mensen die aliens opeten omdat ze denken dat ze zo de krachten van de aliens kunnen krijgen, aliens die mensen afschieten, foetussen van aliens in brand steken….
In deze film is het zo dat de aliens moeten vechten om te overleven en niet andersom. Doorgaans zijn het de mensen die op de vlucht moeten slaan voor de (meestal) bloeddorstige wezens. Dus een ander kenmerk van sciencefiction is ‘elkaar proberen uitroeien’.
In deze film wil één ‘prawn’ met zijn zoon terugkeren naar zijn eigen wereld. Hij doet er ook alles aan om dit mogelijk te maken. Hij wil zijn volk redden van de onderdrukking van mensen. Een ander genrekenmerk is dus dat er altijd een held ten tonele wordt gevoerd die koste wat kost zijn wereld, zijn soort wil redden. Zoals in de vorige paragraaf vermeld: in de meeste films is het een menselijke held die de aarde wil redden van de aliens.
Er waren snelle shots in de film. Dit was meestal bij een gevecht of bij een zoveelste aanslag van de mensen op de aliens. Door die snelle shots zie je de vluchtigheid van het hele gebeuren. Op vijf seconden tijd werden er minstens tien mensen of aliens doodgeschoten. In andere sciencefiction films is dit ook zo. Men plaatst cuts en shots snel na elkaar om een spannend of wreed moment nog intenser te gaan weergeven. Een ander effect daarvan is dat er continu snelheid in de film zit. Daardoor worden weinig of geen fades gebruikt. Alles volgt elkaar snel op waardoor je nog meer met je ogen aan het scherm blijft kleven.
De vele stiltes voor een spannend moment waren ook duidelijk aanwezig. Dit is ook een kenmerk van sciencefiction. Ineens is er niets meer te horen, dit kan maar een paar seconden duren, en dan hoor je schoten en bombardementen van overal. Het spanningsgehalte zit er dan duidelijk in.
Het viel ook op dat er vrijwel geen muziek was. En als er muziek was, was deze vrij bombastisch of dreigend. Dit was om de spanning op te drijven tijdens een bepaalde gebeurtenis. Op het einde daarentegen was de achtergrondmuziek zeer droevig en meelijwekkend. Wikus blijft de komende drie jaar een ‘prawn’, maar er is hoop….
Bronnen afbeeldingen:
1. images?q=tbn:ANd9GcRzP1O4-taztUraHrMN-KCxMqij2yiBPVrL536obycSDwY_0Ik&t=1&usg=__ExC3wuDVT2tvGleYA6chkSIviB8=
2. images?q=tbn:ANd9GcQKaVplxWQB4QwVvM8nLxVG5MbTjoEWVBNa7ru_N17c1TBMBdg&t=1&h=167&w=223&usg=__nwC00udK1m1JWNngvJfi0-MhmXQ=
Geen opmerkingen:
Een reactie posten